logo-gayhaarlem

Gay nouw park

Wat hebben we genoten, Arie B. en uw Lues op de zo zonnige dag in het Gay Nouw Park. Eindelijk weer eens wat leuks te doen tussen de bossage's en eeuwen oude bomen na al die jaren. Arie kon geen genoeg krijgen van de diversiteit van de gestrande reizigers die in het park waren beland. Helaas was er voor Arie die dag geen plek op het hoofdpodium, ondanks de vele aanmeldingen die Arie had ingediend op de website van de roze organisatie. Mede door deze tegenslag voor Arie, stond hij in het park z'n mannetje. 

Al snel rook het ook voor mij naar meer. Bovenop de heuvel kwam ik in aanraking met een travo-conducteur van Trainbow, die óók de laatste trein aan zich voorbij had laten gaan. Het fluitje van de travo-conducteur bleek zo ingepakt te zijn, dat zelfs uw Lues er weinig mee kon. De achterzijde bleek gewilliger en onderwijl moest ik terugdenken aan de eerste Haarlemse roze dag in 1989. Wat was het toen ook leuk en ook van dat mooie weer. Een goede toenmalige vriendin van mij regelde destijds die dag en meldde mij toen, dat ik toch wel de leukste dag had gehad gezien het grote aanbod van de aanwezige herenliefde in de stad.

Na de zachtwitte gespierde billen van Trainbow  in het Gay Nouw Park, was ik ondertussen Arie uit het oog verloren en belandde ik na enige omzwervingen op een plein vol jongeren. Tussen de bijkomende en liefkozende feestgangers zag ik die vriendin van toen, half zwaaiend en leunend tegen een van de bomen op het plein, roepende mijn naam. Wat een bijzondere ontmoeting bleek dat en wat leuk om te horen dat de roze dag in 2012, de mooiste dag in haar leven was. Ze trok haar pruik recht en daarna maakte ze met haar camera de ene foto na de andere, met de flits van de camera in het gezicht. Niet veel later reed een roze Cadillac mij bijna nog omver op een van de grachten. Erwin O. achter het stuur van het roze gevaarte met een doosje bubbels. De bolide had Erwin even van wat vrienden geleend, het bleek later de huurauto van de organisatie te zijn. Met een roze knopje sloot Erwin slinks de kap en werd het op de achterbank nog een lange diep roze zeven juli met fijne herinneringen.

En dan de klaploper van deze keer: Zelfs het voormalige onder dwang afgetreden coc-bestuur alhier heeft tussen het roze wasgoed op Roze Zaterdag voluit genoten! Een enkele flauwe en grauwe glimlach bij één van hen verried dat. En dan verder nog: Statistisch gezien en volgens onderzoeken zou door de Roze Zaterdag er iemand uit de kast moeten komen binnen de muren van het Haarlemse stadhuis. U hoort nog van mij.

Uw Lues te B.

Laat een reactie achter

* = verplicht