logo-gayhaarlem

Kom eruit dag

Na een gezellig filmavondje in de Haarlemse cultuurtempel 'In de plette rij' fietste ik samen met Arie B. huiswaarts via de Gedempte Oude Gracht in het roze Haarlem. Ter hoogte van een bekende Haarlemse boekhandel met een portret in waterverf van Erwin O. in de etalage, kreeg Arie zomaar een lekke pijp, waarschijnlijk vanwege het her en der liggende glas op fietspaden. Met een regenbui erbij en Arie kennende, verwachtte ik van hem een tsunami aan scheldwoorden richting de gemeente Haarlem. Wonderwel bleef Arie rustig en beheerst. "Omdat Haarlem nu zo heerlijk roze is geworden", zo legde Arie me uit. "En laten we vooral die zacht roze sfeer in Haarlem niet verpesten", kwam er daarna bij Arie zwoel uit.

Door het voorval, de voorzienigheid en de roze sfeer, kregen Arie en ik al snel hulp van opmerkzame krakers in het pand aan de overkant dat voorheen de ontmoetingsplek van het COC in Haarlem was. In een helverlichte ruimte, met ontbloot bovenlijf en met witkwasten in de hand hadden de jongens ons van bovenaf gade geslagen. Omdat Haarlem nu Roze Stad is, mochten we van de boys even binnen schuilen tegen de regen en al snel zaten we op de 1e  etage met een krakersbiertje aan de krakersbar. Ik moet zeggen dat ik het altijd al eens met een kraker heb willen doen en zowaar lagen Arie en ik niet veel later met de lekkerste krakersjongen in het krakersbed op de 2e etage. Bij het ochtendgloren hebben we nog even staan te swingen op de tonen van 'Glad to be Gay' in het teloorgegane COC-Café. Een verweerd cassettebandje dat we daar tot onze verrassing nog terugvonden en dat ooit deel had uitgemaakt van het vernietigde roemrijke archief van COC-Kennemerland.

Van de krakersjongen hadden we die liefdesnacht óók geleerd dat het heel simpel en mogelijk is jarenlang een monumentale bar te exploiteren zonder ook maar één cent te hebben. Vanwege die onverwacht mooie roze nacht en het Haarlemse Roze Jaar, heeft hij ons die morgen nog beloofd om op Kom Eruit Dag de regenboogvlag te hijsen aan dit historische pand en hij wees daarbij in het voorbijgaan lacherig nog even op z'n eigen vlaggenstok.

Arie hoorde ik daarna niet meer en hij vertrok met een nog steeds slappe band richting Haarlemmerhout op zoek naar een verdwaalde hangjongere voor z'n nieuwste boek 'Jongens'.

"Laten we vooral de boel niet verpesten in het mooie roze Haarlemse roze en wees blij met wat je hebt!", riep de mooie krakersjongen met handkussen me nog na toen ik vertrok. 'Roze Haarlem is nu zichtbaar geworden en aan ontmoeten geen gebrek. Ook de gemeente Haarlem hangt op 11 oktober  de regenboogvlag uit!', zo dacht ik toen ik in het vroege ochtenduur mijn fiets het Kenaupark op stuurde.

Rest mij nog u de 'klaploper van de week' te geven: Als dank voor de inzet van alle vrijwilligers die van Roze Zaterdag 2012 een spetterend succes hebben gemaakt, heeft er niet één een passend schouderklopje gekregen. Daarvoor ontbrak het kennelijk aan tijd.  Dat de organisatoren van die schitterende dag niet present waren  op de laatste vrijwilligersmeeting van het Roze Stadbestuur, is dan ook geen verrassing.

Uw Lues te B.

Laat een reactie achter

* = verplicht