logo-gayhaarlem

Sotsji4all groot succes


Een treffend verslag van het succes van het armbandje Sotsji4all.

De redactie van Gay-Haarlem.nl vroeg mede initiatienemer Erwin van den Wollenberg naar het tot stand komen van het armbandjesproject om daarmee een statement te maken voor de positie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in het Rusland van 2013. Hoe hij dit tezamen met Marco Klinkenberg en Richard Doets koppelde aan de Olympische Winterspelen en het grote succes dat daarop volgde, lees je in de onderstaande reportage van Erwin.

Het was 16 september 2013. Henk Krol zat aan tafel bij Pauw & Witteman te verkondigen dat er mensen in Nederland zouden moeten gaan opstaan om tegen het homogeweld in Rusland actie te gaan voeren. Als voorbeeld noemde hij een regenboog gekleurd armbandje of iets dergelijks. Hoofddorper Marco Klinkenberg zat naar deze uitzending te kijken en had ook meteen een slogan in z´n hoofd welke op het armbandje zou moeten komen te staan: Sotsji4all. Hiermee legde hij een rechtstreeks verband met de Olympische Spelen van februari 2014 waarbij de zuidrussische stad Sotsji werd aangewezen als Olympisch centrum 2014. President Poetin had eerder in juni 2013 een anti-homowet van kracht laten worden. Hij had namelijk ook liever gezien dat anders seksueel georiënteerden uitgesloten zouden worden van deelname aan deze winterspelen. Te zot voor woorden. Wij weten allemaal inmiddels hoe (veel) Russen over homoseksualiteit denken en met hen omgaan.

Marco Klinkenberg heeft daarop besloten om het ontwerp, de ontwikkeling en productie voor z'n rekening te nemen en heeft fabrikanten benaderd om dit te kunnen laten produceren. Op 9 oktober, amper drie weken na uitzending van Pauw & Witteman, werd ik door Richard Doets benaderd om aan het project deel te gaan nemen. Het werd mij meteen duidelijk dat hier een gevoelig sociaal en politiek verhaal aan vastkleefde vanwege de titel op en de kleur van het armbandje! Regenboogkleuren en de tekst vond ik zeer treffend! Maar door die tekst besefte ik ook dat het weleens een heel moeilijk verhaal kon gaan worden om partijen achter ons te scharen om hier gezamenlijk een succes van te maken!

Daarop begon ik te inventariseren wie ik hier allemaal voor kon benaderen en interesseren. Dat was eigenlijk niet zo moeilijk, omdat ik nog een aardige man uit mijn verleden kende die homoseksueel is. Zodoende belandde ik bij een bekende oude vriend, Fred Rosenhart. Ik was pas een week of twee bezig toen ik hem belde en het plan aan hem uitlegde. Fred was direct geïnteresseerd en stelde voor om met de armbandjes op de Roze Kunstlijn 2013 te komen staan. Wij waren net drie weken in de weer toen ik daar stond. Hier vond een eerste voorzichtige kennismaking van het bandje met het publiek plaats. In het expositiegebouw De Greiner in de Haarlemse wijk Rozenprieel. Dat deed ik niet alleen, vijf vlotte jonge meiden van de Stichting Rebub hebben er in dat weekend maar liefst 25 verkocht! De meest gestelde vragen dat weekend waren 'Wat gebeurt er met de opbrengst van de verkochte armbandjes en welk goede doel ondersteunen jullie daarmee?' Deze vragen werden later in het project de rode draad. Wij moesten hoe dan ook een goed doel bepalen om het tot een groot succes te maken!

Inmiddels had ik niet stil gezeten. Via de Roze Kunstlijn van Fred Rosenhart belandden wij bij COC en bij Amnesty International, van welke laatste organisatie Fred ambassadeur is. Met Amnesty kregen wij ons goede doel feitelijk in de schoot geworpen! Het zou Amnesty worden. De verkoop ná de Roze Kunstlijn verliep erg moeizaam. Daarom ben ik verder gegaan met pionieren en belandde zo bij iemand die bij één van de Nederlandse commerciële TV-zenders werkt. Ik heb haar onbevangen benaderd en toen zij mijn verhaal had aangehoord, werd ik na een week terug gebeld. We waren pas een maand bezig en SBS6 toonde ineens interesse. Daarmee raakte de publiciteit rond het project in een stroomversnelling. Ik werd daarop spontaan door een bekende modeontwerper telefonisch benaderd. Ik stond aan de grond genageld, maar gaf uiteraard wel gehoor aan zijn verzoek voor verdere publiciteit. Een week later zou het in de uitzending van Shownieuws Laat worden gepresenteerd. Ik was verrast van de snelheid waarmee dat alles ging en vroeg me af 'waar gaat dit heen!' Helaas mislukte de presentatie van het armbandje in Shownieuws omdat de correspondent/presentator aan allerlei contracten vast zat en zodoende niets kon/mocht zeggen. Maar, het armbandje was na vijf weken al op TV geweest! Hij had het aan z'n pols en liet het een aantal keren goed in beeld komen. Dat hadden wij in elk geval in de pocket.

Ik ging verder en dacht na om in een keer landelijke naamsbekendheid te krijgen. Daarvoor moest ik in één klap bij een grote belangenorganisatie binnen zien te komen! Het was begin november 2013 steeds vaker sijpelde er via de media meer naar buiten over de situatie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in Rusland en de relatie met de sporters van winterspelen.Maar die Olympische spelen waren nog drie maanden verwijderd!
Zeven weken en ettelijke e-mails verder aan het COC Nederland brachten uiteindelijk verlossend nieuws op dinsdag 24 december. Op deze Kerstmiddag kreeg ik van het COC Nederland het bericht dat zij ons initiatief op hun website zou vermelden met daaraan gekoppeld alle mogelijke sociale media pagina's. Ik was mij niet bewust van de impact daarvan totdat Marco Klinkenberg mij belde en vertelde dat het qua bestellingen ineens storm liep op onze website. Hij vertelde mij dat COC Nederland z'n fiat had gegeven! Dankzij het COC Nederland is de boel gewoon landelijk in gang gezet. Mijn inzet werd beloond! Wat was ik blij, het armbandje 'vloog' nu letterlijk alle delen van het land in!

Begin van het jaar 2014 klapte de verkoop eigenlijk weer in elkaar, totdat op bekend 10 januari bekend werd dat er een loodzware officiële Nederlandse delegatie naar Sotsji zou gaan. Het afreizen van Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima deed alle gemoederen in Nederland pas goed oplaaien! Inmiddels werd de omvang van de homohaat in Rusland via de (sociale) media steeds duidelijker. Ook premier Rutte zou gaan met in zijn kielzog onze Minister van Sport, mevrouw Edith Schipper. Dat was wel erg veel van het goede, zo bleek in de Nederlandse pers. Immers omliggende landen zoals Duitsland met Angela Merkel, Engeland met David Cameron, Frankrijk met Francoise Hollande en ook de Belgische premier Elio Di Rupo (zelf homoseksueel) maakten een statement door niet naar de opening van de Olympische Winterspelen te gaan vanwege die homohaat. Ook President Barack Obama van de Verenigde Staten ging niet persoonlijk. Wij kregen nu in de gaten dat de (sociale) media een absolute rol zouden gaan spelen in de aanschaf van een Sotsji4all-armbandje!

Inmiddels had Henk Krol ons ook gevonden op Twitter en kregen wij contact met hem. Op de achtergrond heeft Henk ook bijgedragen aan het succes van het armbandje! Samen met hem bedachten en werkten wij allerlei ludieke acties uit. Zo was er op 3 februari samen met Richard Doets de gang naar het Haagse Binnenhof om met één klap de 2e Kamer binnen te denderen. Dat lukte en hoe! Alle Kamerleden hebben wij voorzien van een armbandje, inclusief een persoonlijke brief! Daarin stond vermeld, of het mogelijk zou zijn om tijdens de wekelijkse stemming in de Tweede Kamer, het armbandje zichtbaar te dragen, ook zolang de Spelen zouden duren! Toen wij 's middags weer terug gekeerd waren in Haarlem waren er inmiddels tussen de 50 en 60 officiële persberichten verstuurd. Daar is PowNews bovenop gedoken en werd het 's avonds een item in hun nieuwsuitzending. Later in die week zijn we nog als ludieke actie bij het Olympisch Stadion in Amsterdam opgedoken als publiek bij Humberto Tan's show RTL Late Night. Na afloop van de uitzending hebben wij hem ook ontmoet en hem een armbandje overhandigd, evenals Edwin Evers van Radio 538 die deze avond te gast was bij Humberto. Ook in het buitenland zijn wij niet onopgemerkt gebleven. Het armbandje is inmiddels naar elf verschillende Europese landen verzonden en in totaal hebben wij inmiddels vele duizenden armbandjes verkocht.

Het project verdient wel constante aandacht, zo hebben wij gemerkt. Of dit nu te maken heeft met de prestaties van de Nederlandse Olympiërs en dat dus de overige nieuw over het homo geweld verdrukt wordt, weten wij niet exact. Duidelijk is wel dat je constant de media dient op te zoeken, om toch maar aandacht te blijven vragen over de mensenrechten in Rusland en in het bijzonder die van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen. Deze zijn immers absoluut beneden elk pijl.
Wij gaan daarom ook gewoon verder. Na deze Winterspelen zijn er over drie weken de Winter Paralympics. Ook daar proberen wij aandacht te vragen voor een verbeterd klimaat voor de positie van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen in het Rusland anno 2014. Wij laten hen immers nooit in de kou staan!

Erwin van den Wollenberg
Teamlid en promotor Sotsji4all

 

Laat een reactie achter

* = verplicht